1e lezing: Jer. 20,10-13
Tussenzang: ps.69,8-10.14.17.33-35
2e lezing: Rom.5,12-15
Evangelie: Mt.10,26-33
Wees niet bevreesd
Tot de leerlingen die Jezus uitzendt om het rijk van God te gaan verkondigen, zegt Hij tot driemaal toe: “Wees niet bevreesd.” Jezus weet dat angst verlammend kan werken en de grootste hinderpaal is bij de verkondiging van zijn Evangelie. Christus, die als God een volledige voorkennis had van de gehele toekomst, wist dat machthebbers misbruik zouden gaan maken van hun positie. Daarom horen we vandaag uitdrukkelijk: “Wees niet bevreesd voor hen die wel het lichaam kunnen doden maar niet de ziel.”
Wat er ook gebeuren mag, zelfs de dood, toch is en blijft onze ziel onsterfelijk. Ze keert altijd weer terug naar onze Schepper. Ook wist Christus dat er onophoudelijk vijandelijke machten en krachten werkzaam zouden blijven om de godsdienst en het geloof belachelijk te maken. Daarom plaatst Christus tegenover deze cultuur van geestelijke dood en angst een cultuur van Goddelijke Barmhartigheid, van eeuwig leven en van onwrikbaar vertrouwen. Hij wenst ons een blijvend veiligheidsgevoel te verschaffen, gefundeerd op zijn leven, dood en opstanding.
Onze tegenwoordige wereld probeert een illusie van schijnveiligheid te verschaffen. Bijvoorbeeld door ons met polissen voor alles te laten verzekeren van onze wieg tot ons graf. Ook probeert de wereld ons te laten geloven dat we maar zoveel waard zijn als we bezitten of als wat we zouden kunnen. Het Goddelijk plan dat Christus met ieder van ons heeft, is altijd beter dan onze eigen verzonnen plannen. Daarom nodigt Hij ons steeds weer uit om zijn aangezicht te blijven zoeken en met Hem te blijven communiceren. Daardoor kunnen we boven onze eigen omstandigheden blijven uitstijgen. Daardoor kan Hij ons losmaken van alle dingen waarvan we nog onvrij en afhankelijk van zijn. Door onze communicatie met Christus zal Hij al onze gedachten steeds weer kunnen vernieuwen en verfrissen. Een kans voor God om ons te verlossen van ieder spookbeeld voor de toekomst. Gelukkig zijn er geen grenzen aan wat God voor ons kan en wil doen.
Door Hem steeds weer te danken, te prijzen en te loven, zelfs voor de kleinste gunsten, zal alle angst en vrees veranderen in een vast vertrouwen. Laten we daarom steeds weer al onze zorgen vrijuit jegens Hem uitspreken; onder dankzegging dat verhoring al onderweg is. Want God laat ons nooit los, wij hebben niets te vrezen. Geen macht kan het eeuwige leven van ons mensen vernietigen. Hij heeft zelfs medelijden met gewone mussen; hoeveel te meer zal God zich dan bekommeren om ons? God is bezorgd voor ieder van ons, daarom bestaat er voor een gelovige geen enkele reden tot angst. Daarom roept Christus ons op tot een ‘heilige onverschilligheid’. Heilige onverschilligheid houdt in dat we vrij zijn van alles wat ons bindt of gevangenhoudt.
Samenvattend, er gebeurt niets buiten God. Daarom worden wij vandaag ook uitgenodigd om te getuigen van ons geloof. Onze getuigenis kan en zal andere mensen aan het denken zetten. Als wij ons geloof tonen kan een ander daardoor mogelijk de weg naar God en de Kerk (terug)vinden. Als wij open, zachtmoedig en positief durven uitkomen voor ons geloof, is dat echte liefde tot onze naasten. De aanbeveling “Wees niet bevreesd!” is een uitnodiging om door een positief vergrootglas naar de toekomst te kijken. Want alleen Hij is onze meest betrokken en betrouwbare reisgenoot: Hij heeft de wereld overwonnen.
Tekst: Bezinning op het Woord, inleidende teksten bij de dagelijkse liturgie
