Aanstelling buitengewone bedienaren van de H. Communie - Meersen 11 juni 2026
Vooravond H. Hart: Deut 7,6-11; 1Joh 4,7-16; Mt 11,25-30
‘Wees een bruggenbouwer’
Als u op vakantie bent in Zuid-Duitsland of Oostenrijk, kunt u begroet worden met
Gruϐ Gott. Heel normaal. U zegt gewoon Gruϐ Gott terug of Hallo. God wordt in deze groet genoemd, maar toch is het niet religieus of kerkelijk bedoeld. Het zit in de cultuur. De oorsprong van deze groet móet wel een godsdienstige zijn.
Hebben we in Nederland een vergelijkbare formulering? Jawel. Geloofd zij Jezus Christus. Het antwoord is dan In alle eeuwigheid. Amen. (Laudetur Jesus Christus. In saecula saeculorum. Amen.). Deze groet is heel ongebruikelijk in Nederland. Ik herinner me deze groet wel van bepaalde verenigingen van katholieke oorsprong. “We beginnen deze vergadering met de christelijke groet.” We gingen kort even staan, de voorzitter zei Geloofd zij Jezus Christus, en allen antwoorden In alle eeuwigheid. Amen. En we gingen weer zitten. De vergadering was geopend, niet met een gebed, maar met de christelijke groet.
Ik ken nog een situatie waarbij deze groet goed gebruikt zou kunnen worden. Als u de H. Communie bij iemand thuisbrengt. Als u de H. Communie in een pyxis zorgvuldig bij u draagt, ons Heer zoals we dat als katholieken zeggen, wat zeg je dan als je bij iemand binnenkomt? Ik doe u vandaag een idee aan de hand: de christelijke groet.
U ontvangt vandaag in deze eucharistieviering de aanstelling tot buitengewoon bedienaar van de H. Communie. Het is een lekenbediening die tijdelijk gegeven kan worden, geen wijding die voor het leven is en onuitwisbaar. Aan u kan de taak worden toevertrouwd om de H. Communie mee te helpen uitreiken in de eucharistieviering – maar dat zal niet zo vaak gebeuren aangezien het aantal reguliere kerkgangers ernstig is teruggelopen en aangezien er bij grote vieringen vaak al veel priesters en diakens aanwezig zijn, die als eerste de bedienaars van de H. Communie zijn, de gewone bedienaren. U kunt ook gevraagd worden om de H. Communie uit te reiken in zorginstellingen tijdens een korte viering. U kunt gevraagd worden om bij mensen thuis de H. Communie te brengen. En tenslotte kunt u behulpzaam zijn bij de uitstelling van het Allerheiligste Sacrament. U hebt de cursus gevolgd, en u weet wat de bedoeling is. Ik leg deze taak bij u neer in het vertrouwen dat u dat deze taak met waardigheid omgeeft.
We vieren de vooravond van het H. Hartfeest. In de encycliek van paus Franciscus Dilexit nos verbindt de paus de H. Hartdevotie met de eucharistie en met de aanbidding. Het zijn verschillende devoties, maar ze wijzen dezelfde richting in.
“Het hart heeft het voordeel niet als een afzonderlijk orgaan opgevat te worden, maar als een één-makend middelpunt en tegelijkertijd als de uitdrukking van de totaliteit van de persoon, iets dat niet gebeurt met andere organen van het menselijk lichaam” (nr. 6).
Het hart is het intieme middelpunt van heel de persoon (vgl. nr. 6). De afbeelding van het hart van Jezus brengt ons bij Hem, brengt ons met Hem in relatie. Jezus is het kloppend middelpunt. Hij is de bron van waarheid en goedheid van waaruit wij als christenen leven, waar wij uit kunnen putten in de verschillende situaties van het dagelijks leven en waarmee wij moeiten en zorgen het hoofd kunnen bieden (vgl. nr. 81). Het hart is het middelpunt van ons lichaam en van onze activiteiten, zoals de Eucharistie het middelpunt is van het kerkelijk leven. De Eucharistie en het H. Hart wijzen beide naar Christus.
De heilige die het meeste bekend is van de H. Hart devotie is Margareta Maria Alacoque, een 17e eeuwse visitandin uit Paray-le-Monial in Frankrijk. Ze is bekend van de visioenen die ze heeft gehad en die eens sterke stimulans hebben gegeven aan de verering en cultus van het H. Hart aan het einde van de 19e en aan het begin van de 20ste eeuw. “Op een keer (...) terwijl het Heilig Sacrament was uitgesteld (...), verscheen mijn zoete Meester aan mij geheel stralend van heerlijkheid met zijn vijf wonden die schitterden als vijf zonnen. Uit iedere kant van dat heilig mens-zijn kwamen vlammen, maar vooral uit zijn aanbiddelijke borst, die leek op een brandende oven. Na dit onthuld te hebben liet Hij mij zijn liefhebbend en allerbeminnelijkste Hart zien, de levende bron van die vlammen. Toen onthulde Hij mij de onverklaarbare wonderen van zijn pure liefde en tot welke overmaat dit Hem ertoe had gebracht om de mensen lief te hebben, van wie Hij vervolgens alleen maar ondankbaarheid en onverschilligheid in ruil kreeg” geciteerd in Dilexit nos, nr. 124).
De beleving van deze bijzondere devotie sluit helemaal aan bij de intieme beleving van de eucharistie en het persoonlijk ontvangen van de H. Communie. Het gaat om de intieme relatie met Christus. In meer evangelicale en charismatische kringen wordt aandacht gevraagd voor de persoonlijke relatie met Christus. Dat is terecht. Het is begonnen in meer protestantse kerkelijke gemeenschappen en inmiddels is ook doorgedrongen in de katholieke geloofsbeleving. Deze goede nieuwe ontwikkeling wil niet zeggen dat we die aandacht voor een persoonlijke relatie met Christus als katholieken nooit hebben gekend. De H. Hart devotie getuigt daarvan.
Ik wens u veel persoonlijke voldoening bij uw geestelijk en kerkelijk dienstwerk. U mag een bruggenbouwer zijn tussen Christus en de gelovige. U mag de gelovige proberen bij de Kerk en bij het sacramentele leven van de Kerk te houden. Dat kan alleen als u dienstbaar bent, uzelf niet opdringt, en gastvrij en open uw dienstwerk uitoefent.
Het H. Hart van Jezus en het ontvangen van de H. Communie en de aanbidding van het H. Sacrament wijzen allemaal dezelfde kant uit, naar Christus, de Zoon Gods en de broeder van de mensen.
Geloofd zij Jezus Christus. In alle eeuwigheid. Amen.
Mgr. Ron van den Hout,
bisschop van Roermond
